عليه السلام يكى از آن دوازده تن مىباشد . بخشندگى امام يكى ديگر از صفات امام هادى عليه السلام ، بزرگوارى و بخشندگى اوست ، زيرا او بخشنده‌ترين مردم بود ، به همان روالى كه پدران بزرگوارش بودند كه به خاطر خدا خوراك خودشان را به فقير ، يتيم و اسير مىدادند و آن قدر به ديگران مىدادند كه در خانوادهء خودشان خوراكى نمىماند و به قدرى به ديگران پوشاك مىدادند كه براى خودشان نمىماند ، و امام صادق عليه السلام خوراك و لباس آن قدر به مردم مىداد كه براى اعضاى خانواده‌اش چيزى نمىماند . [ 1 ] مورّخان موارد زيادى از احسان امام هادى عليه السلام به فقرا و درماندگان نقل كرده‌اند كه ما به چند مورد اكتفا مىكنيم : 1 - گروهى از بزرگان شيعه به خدمت امام هادى عليه السّلام ، آمدند ، آنها عبارت بودند از : ابو عمرو عثمان بن سعيد ، احمد بن اسحاق اشعرى و على بن جعفر حمدانى . احمد بن اسحاق در حضور امام از وامى كه داشت شكوه كرد ، امام عليه السّلام به وكيلش عمرو نگاهى كرد و فرمود : « سى هزار درهم به او ، و سى هزار درهم به على بن جعفر بده » به وكيل خود نيز همين مبلغ را پرداخت . ابن شهر آشوب در ذيل اين بخشش علوى مىگويد : « اين معجزه‌اى است كه جز از پادشاهان ، ديگران از چنين بخششى عاجزند ، و ما هرگز چنين بخشندگى را از كسى نشنيده‌ايم » [ 2 ] . امام عليه السّلام به زندگى اين بزرگان

--> [ 1 ] صفة الصّفوه : 2 / 98 . [ 2 ] مناقب .